Voorbeeld: het sociaal team en op weg helpen

Een voorbeeld uit de dagelijkse praktijk van Diana, medewerker Sociaal team Aa en Hunze.

Diana van HeesOp weg helpen

‘Een mevrouw maakt zich zorgen over haar vader, hij is in de 70 en woont alleen. Sinds er bij hem is ingebroken gaat het niet zo goed. Af en toe gaat ze langs, maar ze krijgt niet goed boven tafel wat er aan de hand is. Ik bel hem op en zeg dat zijn dochter hem heeft aangemeld bij het Sociaal team. Hij vindt het goed dat ik even langs kom. We drinken ‘n kop koffie en hij vertelt dat hij sinds de inbraak slechter slaapt. ‘Ik hoor ieder geluidje en schrik dan wakker’. Overdag heeft hij daar vervolgens last van; extra vermoeid, een  korter lontje. Bezoek ontvangt hij daarom eigenlijk liever niet. Lopen wordt ook al minder en hij voelt zich soms zo kwetsbaar, zo oud. Erover praten doet hij niet graag, bang dat hij als ‘zeur’ overkomt op anderen.

Slachtoffer

Ik vertel hem over de effecten van een inbraak op mensen. En dat zijn klachten daar heel goed het gevolg van kunnen zijn. Ik zeg dat hij slachtoffer is van een misdrijf en dat van zeuren nu absoluut geen sprake is. Het lucht hem zichtbaar op. Ik zie weer ‘n twinkeling in  zijn ogen. Er over praten helpt. Dat blijven we doen, ik bezoek hem nog een aantal keren thuis. Na een aantal maanden voelt hij zich beter en heeft hij weer meer contact met vrienden en kennissen. Hij durft zelfs weer met hen te praten over wat hem is overkomen. Mocht hij ooit weer hulp nodig hebben, dan weet hij dat hij altijd kan bellen met het Sociaal team.’