Raadslid in beeld: Bert Hadderingh

De gemeenteraad heeft een bijzondere plek binnen Aa en Hunze. De raad is een groep van 21 gekozen volksvertegenwoordigers die het dagelijks bestuur controleert. Maar wie zitten er in die gemeenteraad? Wat drijft hun? Waar zijn ze trots op? In deze serie fotograferen we raadsleden op een plek die voor hun belangrijk is en stellen we ze een aantal vragen. In deze derde aflevering: Bert Hadderingh (PvdA).

Hoi Bert, we staan voor een iconisch gebouw in onze gemeente: de molen in Gieten. Wat betekent deze plek voor jou? 

Deze plek betekent veel voor me. Ik ben geboren in Gieten en in deze omgeving speelden we als kind veel. Op deze plek voel ik verschillende dingen. Enerzijds nostalgie. De oude molens die we nog in een aantal kernen van onze gemeente hebben staan, moeten we koesteren en behouden. Zij zijn vaak beeldbepalend voor het dorp en hebben historische waarde. Tegelijkertijd – en dit lijkt haaks op elkaar te staan – voel ik afgrijzen. Ook beeldbepalend zijn de nieuwe molens in het veengebied van onze gemeente. Deze nieuwe molens zijn me een doorn in het oog. Het bouwen hiervan heeft gezorgd voor veel verdeeldheid in de desbetreffende dorpen en veroorzaakt veel overlast aan de omwonenden.

Waarom ben je raadslid geworden? 

Ik zag en zie veel ongelijkheid om me heen. Op diverse terreinen. Dit moet en kan anders. Bijvoorbeeld op het gebied van zorg. De zorg moet in mijn ogen toegankelijk zijn en blijven voor iedereen en niet alleen voor mensen die het kunnen betalen. Er is steeds meer armoede, kinderen worden hier de dupe van. Alle kinderen moeten volwaardig mee kunnen doen. Werk moet lonen, er moeten voldoende beter betaalde banen worden gecreëerd. Er moeten voldoende betaalbare huizen beschikbaar zijn. Dit is slechts een klein deel van de zaken waar je als raadslid invloed op kunt uitoefenen. Ik draag daar graag mijn steentje aan bij.

Op welk succes ben je het meeste trots?

Als oppositiepartij moet je altijd een meerderheid van de raad in je ideeën mee zien te krijgen. Dat valt niet altijd mee. Zeker niet als men weet dat in de raad verschillend aangekeken wordt tegen ontwikkelingen binnen het sociale domein en vooral de kosten ervan. Zolang de ongelijkheid op de hierboven genoemde punten nog bestaan, kan ik nog niet trots terugkijken. Er blijft nog heel veel werk te doen. Op deelsuccesjes kun je natuurlijk wel trots zijn. Eentje daarvan is het instellen van een Kindpakket. Een pakket van maatregelen die ervoor zorgt dat kinderen uit gezinnen met minder financiële middelen ook mee kunnen doen.

Kun je iets meer vertellen over jezelf? 

Zeker! Ik ben een onderwijsdier. In mijn gehele werkzame leven ben ik werkzaam in het beroepsonderwijs. Als leraar, directeur en de laatste jaren als ondersteuner/adviseur. In alle functies richtte ik me op het verbeteren en ontwikkelen van middelbaar beroepsonderwijs zodat de kansen op de arbeidsmarkt voor deze doelgroep verbeterd wordt. Daarnaast ben ik een hobbyboer met paarden, kippen, schapen en de daarvoor benodigde weilanden. Ik verveel me nooit.

Wat hoop je nog te bereiken als raadslid?

Als ik stop, hoop ik terug te kunnen kijken op een aantal successen. Ik hoop dat ik aan het eind kan zeggen dat er voldoende betaalbare woningen zijn die voldoen aan de eisen van de diverse doelgroepen, eenpersoonshuishoudens (jong en oud) gezinswoningen in de sociale sector maar ook in de vrije sector. Dat iedereen zonder drempel een beroep kan doen op de zorg die men nodig heeft. Dat de armoede uit onze gemeente is verdwenen. En dat er voldoende banen zijn met een rechtvaardige hoger salaris voor een ieder.
Ik hoop dat het geen twintig jaar meer duurt…

 

Bert