Direct naar hoofdmenu / zoekveld
Home   Zinnen in de zomer

Zinnen in de zomer

Poeem geschreven en voorgedragen (als slot) tijdens ZomerZinnen op 18 juni 2011 in Amen (om, in en nabij café de Amer).

 

 

 

 

 

Dwalen over Zomerzinnen

 

waar de muren oren en monden hebben

 

waar de wind woorden ritselt

 

in opgezette bomen

 

waar je bij zinnen geraakt

 

waar je gaat en komt

 

en

 

gaat

 

en

 

komt

 

waar voetgangers woordvangers

 

 

 

De Drentsche Aa start de zinnen

 

die stromen   uitmonden in spraak

 

die uit monden in oren

 

 

 

Zitten op Zomerzinnen

 

op de plaats waar

 

schrijvers zich mondeling voeden

 

met wat zich aanbiedt

 

bij monde van een Aamster

 

 

 

(buiten gaat op stelten iemand voorbij

 

werpt blikken naar omlaag

 

komt niet aan het woord)

 

 

 

Mensen glippen en glunderen

 

in zonnestralen waarin van

 

tijd tot tijd een drup

 

die de emmer

 

die de Amer

 

die de honger naar taal en teken

 

onderdak luisterbaar welkom heet

 

 

 

Ze gaan de wegen naar wie ze

 

voor ogen   wie ze voor oren

 

dan luisteren en dan verder

 

weer   woordwaarts in zwijgen

 

gehuld   met onthulde woorden

 

straks   blootgelegde taal

 

bezonnen woorden

 

 

 

Laten we ons stillen   laten we

 

ons stilaan laten luisteren

 

naar de woorden van ja en amen

 

niks te mitsen en maren   laat

 

woorden vliegen   gevleugelde woorden

 

zinvol   zintuigelijk waarneembaar

 

 

 

(zoals hier waar schrijvers af

 

en aan aan broodjes soep en noem

 

maar op -ik heb munten- ik

 

neem een wijntje......)

 

 

 

Boeken hebben zich gestald in

 

kramen   mensen nemen ter hand

 

nemen woorden waar ze voor

 

staan   lopen verder langs de

 

gebaande paden naar waar

 

schrijvers van zich laten horen

 

middels stem en kouterij

 

 

 

(hier zit ik   schouw en neem

 

waar   weef woorden tot een

 

poeem   strax klinkend

 

nu opstaand en opengaand)

 

 

 

Er glipt een schrijver podiumwaarts

 

om binnen gehoorsafstand

 

woorden te laten rollen over gretige oren

 

men luistert   men lacht een herkenning

 

men knikt en laat zich sprakeloos omarmen

 

 

 

...hup   in de tram voor de ronde-

 

dans in woorden bij monde van

 

Rosa en Nicolette kapokketieplok

 

doet het paard   Nicolette neemt

 

het woord als getijden   laat ze

 

glooien en gloeien in oren en

 

ze ebben weg   maar er volgt

 

nog een overvloed   we leunen

 

op de stem die vanzelf spreekt

 

vervolgen de weg kapokketie

 

plok weerkeerwaarts maar

 

eerst presenteert Rosa een

 

plakje cake bij monde van de

 

Lieve Heer   all along the watchtower

 

kapokketieplok her en der waarts

 

begeleid door woorden

 

waarachtig woorden

 

 

 

zoals hier   waar woorden in

 

een lied gegoten dat huppelt

 

over het gras   over zich langzaam

 

vullende stoelen   waar ik de

 

billen nat zit (eventjes niet

 

opgelet) luister naar een lied

 

wind waait eromheen   zon streelt

 

het stralend   hier op het gras

 

met meer en meer bezeten stoelen

 

 

 

zoals hier in een tent waor Drèens

 

praot wodt   deur Hans en Martin

 

d'r wodt oetstukt daw streupers

 

neudig hebt   streuper die as

 

taol strikt   die as taol in

 

leven holdt in de vörm van gedichten

 

die as taol de weerde anlaangt

 

van leeifde   um in met te gaon

 

met een pilsie d'r bij   met een gebaor van:

 

laot maor gaon   laot maor weden

 

met een vraog zunder antwoord

 

met een streektaol an 't woord

 

die stroomt met de tieden met

 

in het Drèense Aalfabet

 

 

 

en ach   er is ook zoveel om

 

voorbij te laten gaan   want vol

 

is vol   passen en meten   proppen

 

en proberen   maar er is de sfeer

 

prima te snijden   op straat

 

waar voetstappen   waar hand-

 

gebaren   waar woorden zich

 

wagen   waar woorden her-

 

innering worden in hoofden en harten

 

 

 

van de schrijver met de radiostem

 

die zich aan tafel zet voor

 

een "Song Journey" die wordt

 

ingezet met gitaar   die een

 

reisverhaal omklinkt   hoera!

 

het beloofde land   waar iedereen

 

komt kijken om eigen droom

 

waarheid te zien   op weg naar

 

verdere bestemmingen   naar een

 

land om te dromen   roesloos te

 

dromen op een reis voortgedreven

 

door blues   door waar geen straten zijn

 

wel woorden die spreken van

 

verlangen naar nieuwe dromen

 

van een werkelijkheid voluit

 

volop   volledig in leven geroepen

 

met wenswoorden op weg naar

 

haar   waar je weke kniëen   waar

 

je waarachtig werkelijk waar

 

de Mississippi ziet   je hebt er

 

geen woorden voor   slechts gedachten

 

die meanderen   die tranendal

 

die wegwijs dwalen naar waar dan ook

 

nooit uitgewist de woorden

 

die zich wagen in vanzelfsprekendheid

 

on air   on air

 

 

 

tot we een ons wegen   tot we

 

onze weg weer weten door de

 

woorden heen   alfabetje gespreid

 

 

 

buiten zinnen   in muziek gedompeld

 

bovenkomend in zomerse zinnen

 

om te bekoren en te beminnen

 

 

 

zoals hier waar de wijn wacht

 

waar de woorden zich wagen

 

in gezegd zijn wat te zeggen:

 

 

 

zin in een zomer

 

waarin woorden stromen

 

 

 

A

 

M

 

E

 

N

 

.

 

 

 

-Egbert Hovenkamp II-

 

 


Uitgelicht


Zoeken