Daniel is op zeuik naor
het sleuteltie
hij wil dat de poort lös geeit
dat d'r in kan
dat d'r oet kan
dat d'r leven stromen kan
zoas hier
maank de dennen
op camping de Berken
waor as Eric zien tent opslaogen hef
waor wij nou zit
um te reveln
um te luustern
um van oous te spreken
um van oous te laoten spreken
met woorden in de streektaol
Algemeein Anvaord Nederlaans
in elks geval: spreektaol
over wat nei is
wat old is
-mèensen komt d'r an
met stooulties waopend
naor heur keuzen stee
en......gaot zitten-
vogelties kwettert en
de booul wodt lösdaon
met woorden die oetstukt
wat d'r gebeuren geeit
hier maank de bomen die oouze
aodem bint die zörgt veur oous
die zörgt dat wij wieder leeft
dat wij oous van tied tot tied thoes veuilt
hier maank de bomen um oous hen
op dizze camping van vieftig jaor
kom maor vogelties zing je leeid
veur oous as umgevingsmeziek
of wij begeleid je met woorden
die vertèelt van carnaval in Gasselt
zudelek temperament op de Hondsrug
schalks schier slim mooi
kom maor vogelties
in je leeid zit verbörgen
wat de mèensen zeuikt
in de wereld
in mekaor
of hier maank bomen en vogelties
kleeid in een leeid van:
"Wat een zummerse aovend dit veurjaor"
(kinder giechelt en plaogt mekaor)
ik kiek umhoog naor de boomtoppen
de zun speult daor met locht en schade
de wind stuurt an op een daans
greuin in alerhaande tinten
is 't tiedelek behaang
in dizze roeme kaomer waor wij
zit en anheurt wat d'r met en in woorden gebeurt
over een vekaansie in Fraankriek
met ale perikelen en gedoou
daorin en daorumhen
Kom maor vogelties kleur maor met
an dizze compositie veur stemmen en stilte
an dit schilderij; een stilleven met vruchtbaor leven
an dit poeem dat vollöp met woorden
dizze aovend dizze mèensen
dizze bomen dizze vogelties
deur de bomen het bos zeein
dit bos zeein dat oous umgef
dat oous met open aarms welkom het
wij weeit oous dat
waant vogelties zingt oous toou
ik gao zitten in de klaanken
die deeip in mij gaot
hier maank de bomen
op het grös
het greuine grös an dizze kaant van de bult
waor dommiet as het duustern geeit
de rust zal daolen over dizze
dag vol verhaolen
die gaot slaopen eem
veraandert in dreumen en dan
laot ze zuch weer schrieven met
de eerste oogopslag op een neie dag
(waor 't ineeins een trouwdag
blek te weden - hij wus 't niet -
hij verwondert zuch - maor
blooumen spreekt een unumkeerboare taol)
Toou maor vogelties hol maor
niet op met het leeid van
dizze dag vol zun
vol vrije dag vol speulterrein
vol fietsen vol vernuverij vol
slim schier laandschap vol
oetzicht en ansichtkaorten
waorop steeit waj zeein hebt
waj zeein wilt laoten an
zullie die thoes niet umgeven
bint deur bomen en vogelties
die zingt van törf jenever
en aachterdocht; een old leeid
een aachter- en inhaold leeid
dat as nou niet meer zungen
wodt nou wodt d'r zungen van
zun bomen vogelties die met
oous metzingt in het levensleeid
van vandaog de dag
waorin elk en eein
met eigen stem zingen mag
-Egbert Hovenkamp II-