Het zal mij nei dooun
wat d'r op batterij komp
hier in de kroeg
waor de gasten de weerd vertrouwt;
ronddrievende klaanken
van een zaoterdagaovend
een duustere aovend
de bel geeit en daor waren ij
verpakt as mien leven
ik pak 't oet
met de maon as getuge
op de plaanken een veurstelling
op eigen kraacht
merantau en toch hier thoes
eerst een tiedelek verblief
met de koffers klaor veur mörgen
maor vandaog wör en blef 't underdak
berusting en dreumen
dochters en zeunen en daor
weer dochters en zeunen van
en zo wieder
weerumkiekend en blootleggend
veur zintugen waor te nemmen
de olde keerl nemp zien leven op
löp deur de regen met vraogen
under de locht - op reis
naor guster in de regen van vandaog
zeei um daor lopen
in de tied - seizoencoullissen
een oetsteuken haand
een wuivende haand
haand over haart
beeildverhaol dat poëzie sprek
opstaon en in de beein kommen
anlangd deur wat is en geeit kommen
toonbaor, zichtbaor, ervaor maor
doe je ogen maor lös
vergeet niet op hoes an te gaon
in 't locht um je hen
op het pad under je voouten
met wortels in bestaon
doe je ogen maor lös
zeei wat zuch toont
waoraj woont
laot je nix wies maoken
wees en wod
laot zeein
heb umhaanden
brèeng an de man
brèeng under ogen
gao naor de galerie
wees neisgierig naor de tied
die as zuch spoorgewies toont
op doouk - in de dreven - in ogenblikken
die as op batterij komt
- Egbert Hovenkamp II-