NEEM DE APPEL/WAS JE OGEN
En regen valt
en koffie komt
en mensen praten
en kunst kijkt
of we kijken
En de appels
aan de bomen
op de zuilen
in de kleuren
Art-Brut
in beeld gedanst
verhalen vertellen ze
gevuld met dromen
met stromen
van zienswaardigheid
met kleuren
van geestverrijking
met vormen
van geest-adem
met wat je ziet
is wat je waar-neemt
met neem maar aan
met vertrek uit jezelf
de wereld binnen
die uitnodigend
lonkt
roept
verleidt
schreeuwt
fluistert
kust
lacht
huilt
bijt
Lief leven
wat sprankelt dit
wat spreekt de beeldtaal
me zienderogen
wat spreekt de beeldtaal
me blikveld
wat spreekt de beeldtaal
me kleuren rijk
wat spreekt de beeldtaal
me werkelijkheid
losgekoppeld
van vastgetimmerde manieren
losgekoppeld
van vastgeroeste kunstjes
Hier bevind je je in de wereld
zoals die alsnog geschapen wordt
in een paradijs
waar slangen en appels
gewoon meedoen
zonder bijbedoelingen
Hier wandelen woorden
doorheen
hier wandelen ogen
verbazing
verwondering
bewondering
Hier
ja
hier
is het schouwspel
van onvermoede schoonheidzeggingskracht
Komt dat zien
zie dat komen
dit
deze werkelijkheid
die je niet kunt dromen.
(Egbert Hovenkamp II)