"Opeeins was ik waoter-
stroomde in het laand
streek wallen rietriep
velden en bossen um mij heer
nou bin ik waoter
laand
dit roeme laand
zöcht niet meer"
scheut mij in 't zin
toen Egbert mij
de anzetklaanken haar laoten
heuren
bij hum in hoes
en ik op mijn beurt
weer in hoes was
Nou bint wij hier
um te heuren wat 't wodden is
of het stroomt
(de stevels en waandelschoounen
bint in hoes bleven
het weer beloofde niet veul
goouds;
zeeden de buienradar
en de profeten
vandaorvan daorum daw
hier op binnen zit
in de Aomer)
volk revelt, kovvie vult de
koppies, 't Drèents Kerteertie
is veurbij, Egbert nemp het
woord en stukt oet waorum
gien waandelpad nummen wodt,
maor gien nood; d'r is meziek,
d'r bint beeilden, d'r is
waor
't um geeit, bliede daw op
binnen zit en niet naost een
woest buldernd Aomer Deeipie
die as oous bij de beeinen grep
en oous een èend wieder weer
op het laand kwakt, veraldereerd
kiekt wij um oous hen en
zeeit een eerde die as niet van
oous is, maor wij van heur:
de moouder die as heur gaoven
stromen lat naor oous, vaok te
graoperig, vaok te gremietig,
maor laow oouze zintugen wied
lös laoten en dan:
stel je veur: een zummerse dag,
't is stil, de oermeziek die
as
de grond is van ale klaanken, net
as waoter, stromend, schoon waoter
in het laandschap, as speeigel
van de en het locht, as leven-
gever, as taolwever, as
beeildentoen:
klaanken gruijt oet woorden,
wij zeeit de stroom in plaoties,
verdwient d'r in, wij wodt en
bint het waoter, de bossies,
't peerd, wij stroomt, stroomt
met de stroom met, bint stil in
oouszölf, gedaachten gliert
vort, tied hef gien rooup,
klaanken
tovert oous schilderkraacht,
waorheid, dit waoter is waorheid,
kiek maor, laot je ogen maor
volstromen, kiek je ogen maor
oet, bomen staot op oet de stroom,
plaanten, kruden verstaot de taol
van het waoter en geeft dat weer,
as d'r een steein lig,
veraandert
de stroom nog meer in zuchzölf en
sprek tot het laandschap, het
laandschap begrep dat en laacht
zuch greuinkaampen, mörgen-
en aovenddaampen, daampen
ok van de beeist, kauwend op
stilte, kronkelbomen, tomeloos
stromen,
een holten hek, een stuk laand,
waoterlelie laacht zuch open en
sprek in tongen, stromen, stromen
deur hier, aaltied hier umheer,
klein, nuver stroompie, schaopen
kiekt op, kiekt het waoter nao
en an, ze hebt d'r weeit van,
gaot weer wieder met graozen,
mooie laandschapschaopen, leeive
deeren die as de zummer verzaomelt
in heur wol, wieder stromen
weer, aaltied wieder, de
meziek in toonaorden, kommend
oet de stilte, kommend in een
ritme; zummerdagloom laangoet,
een hek, de stroom, het grös,
de kronkelnde stroom, hier en
wiederop, zun in de locht, zun
in het waoter, stroom wodt voort
deur een klein stroompie en
stroomt zuch in een plas, een
steein gef de stroom een smok
en die stroomt bliede wieder,
hier is daor is hier is waor,
d'r is locht
oh de Ao
oh de Ao
gao maor met
gao maor nao
oh Ao
oh Ao
oh Ao
oh Ao