Ja, het landschap ademt nog
het hield even halt
voetstappen verlieten het toneel
voetstappen die het kende
die indruk hebben gemaakt
en die zal blijven
Ja, het landschap ademt nog
het stokte even
bij het nieuws
dat er iemand niet meer zou komen
maar het landschap wist
dat onlosmakelijk met dit al verbonden
hij zou blijven
Ja, het landschap ademt nog
voor een moment
stond alles stil
nam het afscheid
sloot het even de ogen
zag vervolgens
de voetstappen
de onuitwisbare voetstappen
de onnavolgbare voetstappen
de stilte
(in memoriam Harry Muskee)
- Egbert Hovenkamp II-