De dag van guster
was de dag
dat de Heilige Magnus
oet de tied kwaam
wij gedèenkt hum
met haart en ziel
laot tot oous deurdringen
dat de naom van de kark
zien naogedaachtenis drag
Aomen
D'r is almaol volk op batterij
kooplu en haandelsvolk
waorzeggers en kunstenmaokers
ze struunt umheer
ze zeuikt haandel en bekieks
Zwienen zit in 't hok
biggies piepknort en de mot
heurt en zöt 't an
under de zun
under de bomen
waorunderdeur ik de kark ingao
waor as ik zingen heur
vollopende baanken zeei
van waorof 't volk klapt in de haanden
en wiedergaot met waachten
op wat d'r gebeuren geeit;
daor komt ze deur 't gaangpad lopen
zullie de rèecht gaot spreken
indrukwekkend gaot ze staon
as een toggel wiesneuzen
de etten die dizze lotting
anwezig bint van de dingspils:
oet Dwingel
oet Beilen
oet Diever
oet Raol
oet Noordenvèeld
oet Oostermoer
jao, ze bint d'r nuchter en wèel
d'r wodt snoven of ze draank had hebt
waant een doen dingspillid
kan gien waorheid spreken
over de zaoken van vandaog de dag
zoas nou:
een gevaal met een domnee
een breur en zien zuster
die as heur moetje beledigd is
deur de domnee
en nou mot die de eer erkennen
van die moouder
maor hij hef nix daon zeg e
(hij haolt an dat zullie
haost niet meer in de kark komt)
de breur komp an 't woord
die zèeg dat e olderling is
en dat de domnee zèegd hef
dat de breur die as toen nog leefde
van de duvel bezeten was
de domnee wol de stoel
van de breur kopen
die as nog maor net
oet de tied kommen was
d'r wodt wat hen en weer praot -
breur, zuster en domnee
gaot hen boeten
de etten moout d'r oetkommen
een oordeel oetspreken
wikken en wegen
winnaors bint d'r neeit
dan de Drèense oplössing maor:
vanneis rond de taofel
met de etten d'r bij
Wieder maor weer
de volgende zaok;
foeterend loopt ze op de etten an
een schooulmeeister is d'r bij
een onmondige vrouw
(waant zie is niet trouwd)
toch döt ze het verhaol oet de doouken
uneeinigheid over de braandewien
de meeister zee dingen as:
"Te min", veur wat de braandewien angung
"Maor schelden dat he'k neeit daon!"
elk en eein hef schienbaor
de haanden wassen in unschuld
unneuzelheid sprek een woordtie met...
dan komt de getugen
krieg daor maor ies wat dudeleks oet
ze praot over
het zeuren van de schooulmeeister
maor die wul d'r neeit van weeiten
veur aj't weeit
moet ze weer vort
hen boeten
de etten, drost en laandschriever
gaot weer oordeeilen
nao wat risselvaotie komt ze d'r oet
en de meeister, breur en zuster
wod weer op binnen neugd
um an te heuren
wat of besleuten is:
de schooulmeeister verklaort
van de zuster nix as goouds
(waant aans hangt um een boete
boven de kop)
Dan over 't zwaarversvolk
met heur verhaolen
met heur leeigerij
de schulte van Aanloo komp
op batterij
die as gloepens kwaod is
op de bedelaors
die as veul te veul
anwezig bint:
"Het is bar
het is boos
zöls de hond sleuig neeit an"
De riegels wod oetstukt
hoou oj je moout verholden
tot de bedelaorij
een klopjaacht wodt veurstèeld
(Vrouwvolk brèengt de kark ineeins
in unstuur
het bint de vrouwlu
die as tuten steulen hebt
heidenwieven
die as goenende de kop gek maokt):
"Stop ze in de bak
dan kan zo ja neeit!"
en dan
zit 't d'r op
op weg naor tutevleis
en een kroes bier
daor gaot ze deur 't gaangpad:
de oordeeillaors over
rèecht en riegel
Op boeten
zit een schilder
veur zien doouk
fienzinnig tovert e zien beeilden
eem wiederop wod spellegies daon
deur 't volk
van heinde en verre
meziek klinkt um de kark
Weer klinkt de klokken
um dudelk te maoken
dat d'r nog ies rèecht spreuken
zal wodden
intied dat
d'r aal meer volk
van overaal en nörgens
komp kieken
naor het volk dat te kiek löp
Peerden bint d'r
waor as porken op zit
schier vrouwvolk löp laangs
-mien ogen maokt zuch lös
van 't pepier-
Wiederop steeit eein met touwgies
te toveren
een scheer d'r bij
hij knupt en knipt
wij kiekt
veraldereerd
Eein steeit te revelen
over weerwolven
't volk zit en steeit te kieken
naor de klucht die as volgt
ik gao weer wieder
en zeei 't an
een poppenkaast met beeinen
geeit op pad
op en laangs 't pad
deur 't dörp
-soldaoten die as hier
eerns kiekend
waopend en wel
rondloopt
-d'r wodt een jong
deur wat wichter
metnummen
-peerden gaot veurbij
-je heurt de smid
eem wiederop
-meziekmaokers gaot dommiet
weer wieder
met heur leeider
-d'r wodt waacht en waogd
-d'r wodt zèegd en vraogd
-d'r bint kruden en zeupies
-d'r wodt schraanst en sjaanst
-doekt en daanst
-goenende maokt dat ze vort komt
-goenende wult d'r bij weden
(de schilder geeit hen miegen
vrag of ik zien stee wul bewaoken)
-soldaoten loopt over de weg
hebt wat roezie met mekaor
ik loop laangs kolenverkopers
haarpmeziek tokkelt zuch
naor mien geheur
(lichtkaans dat d'r
zo wat elfies of witte wieven
antrökken wod en dan
zeeit wij ze vleeigen)
D'r hef d'r eein
zien haand under
een waogenwiel
kregen
hij galpt en joestert
maor.....
hij wodt hölpen
deur een kwakzaalver;
hij wodt op de kneien
op een taofel lèegd
zien haand op een bret
een neie haand wodt braacht
een verkeerde
want ok een linker!
gien nood
d'r wodt een punt
an de stomp kapt
dan naor de smid
veur een heeit iezer
oet 't vuur
um 't dicht te braanden
een holten haand wodt anmeten
nao een week of zes
kan die d'r dan an
Een wicht
een schier wicht
komp bij mij zitten
wij praot wat
zie haolt een krudenthee veur mij
ik nem die daankbaor an
an gao dan weer wieder
loop laangs de kark
waor weer een heuile koppel volk steeit
um dommiet hen binnen te gaon
um de zitting an te zeein
op de weg mèengt muzikaanten
zuch met 't volk
zie zingt en speult
volk laacht
en doout een stappie opzied
de meziek klinkt deur
het leeid zingt zuch wieder
de klokken klinkt
de schilder schildert deur
het volk dromt zuch de kark in
langzaoman gaot ze hen binnen
Kinder komt anrennen
met een speulhuppel in de beeinen
en de muzikaanten zingt
van de Etstoel van Aanloo
snaoren klinkt
stemmen zingt
volk zingt aalgedurig met
en wiegt zuch hen en weer
aandere muzikaanten komt
d'r an lopen
doout met an-
meziek under de zun
Het wiel dreijt weer
je kunt een dreuge worst winnen
en dat gebeurt
de winnaor is d'r slim wies met
de poppenkaast komp kieken
wèenst 't bèeste
de meziek geeit weer wieder
met het leeid van vandaog de dag
under dizze zun
dizze glènheeite zun
over oouze koppen
en deeiper de dreven in
altied weer de zun
op het gewas
op het greuin
op het graon
op de tied die as hier
um oous heer haangt-
monnikken met een volle mond
van G-d
bedelt um andaacht en begrip
ik trek mij eem terug in de stilte
aachter de hoezen
heur de vogelties
kwinkeleren en tsjilpen
over 't volk
en wat dat an maans hef
dizze dag
waor de rechtspraok zuch bög
over zaoken-
op boeten geeit 't deur:
't eten
't zoepen
't schooien
deur 't volk dat
van overaal
naor hier kommen is
D'r wodt ineeins
lichtkaans
een poppie geboren
a'k dat zo heur
('t bint d'r tweei;
eein is blaank
eein is broen
.................
?)
De mot met heur biggen
trekt bekieks
ze zoegt an de tet
kauwt in 't wilde weg
wat op een stokkie
de mot snuijt in 't zaand
met de snoet
Ik gao bij een vuurtie zitten
rook weijt van mij vort
komp dan weer op mij an;
ik pluk d'r wat woorden oet
D'r wodt daanst
een èendtie wiederop
maanden wod d'r maokt
een spinnewiel dreijt
proppenscheeiters knalt de ekkels
touwen bint spannen tussen bomen
d'r wodt op speuld
schommels an de takken
bij de kark
brood en speulen
de tied aodemt in en oet
krudenzeupies
naost mij een weefgetouw
een weegschaol daor
pankoouk
broene bonen met spek
hunnig is d'r ok
't zeuit van 't leven
met meziek d'r bij
een zaanger die as
die vrouwlu nao komp:
"Oeh, gottegot!"
Het roezt
het moezt
het geeit d'r umheer
bier stroomt in haalzen
een monnik vaalt
soldaoten d'r bij
léegt um op een kaor
op de kwakzaalver an
het wiel geeit weer dreijen
neie kaansen
neie priezen
de eein steeit te reren
de aander te kniezen
D'r wodt waorzèegd
in een roek van reuzel
bier stroomt in haalzen
porken op een peerd
het wiedere leven in
waor heur dreumen
warkelek wod
met klinkende klokken
en stilte in de tied
veuroet en weerum.....
- Egbert Hovenkamp II-