een winkel blef nou leeg staon
d'r löp gien mèens meer
maank de spullen
d'r komt gien verhaolen meer
die d'r an vaast zaten
verhaolen waorin jaoren
waorin ok de jaoren
dat e bij mien pap en mam
an en in hoes kwaam
met de daogs daorveur
in het booukie
bestéelde bosschuppen
met een rollegie slik d'r bij
veur mien breur en mij
van die greuine, roze, rooie en witte
snoeppies
hij haar een alpinopet op het heufd
hij laachte
hij kwaam oet zien volle winkel
zien volle kleine winkel
die blef nou leeg van hum staon
hij is oet de tied
zien winkel was dat al jaoren
maor bestun nog aal;
verhaolen vaast an spullen
verhaolen levend in zien stem
verhaolen vaastholden
deur Lucas
die as nou zien verhaol ofsleuten hef
zwiegend
gaot de verhaolen spreken
in wèel hum kèend hebt
ik heb hum kèend
hij kwam bij oous an hoes
oet zien volle winkel
die as nou leeglöp
die as nou leegsteeit
die as nou verhaolloos wodt
stilvaalt
heuil stil
in de tied
die wiedergung
- Egbert Hovenkamp II-