Kijk, daar ben je taalvirtuoos voor. Ik had het willen bedenken,
maar hij komt er mee. De stampvolle kerk (de blues zijn wel in
trek) grinnikt. Precies goed. De meester, Harry Muskee, lacht mee.
Hij is gelukkig weer fit. Een week geleden troffen we elkaar bij de
opening van het C+B Museum in Grolloo. Het werd een mooie
bijeenkomst, maar Harry was zacht gezegd wat minnetjes. Samen
knipten we met een betonschaar de grote ketting door, waarna het
Museum officieel open is. Het is prachtig geworden, met tal van
verrassende beelden en geluiden. De locatie is al bijzonder: in dit
boerderijtje van de broers Enting is het allemaal begonnen. Hoewel
het gebouwtje aanzienlijk is opgeknapt, is de oude sfeer bewaard
gebleven. Als de muren eens konden spreken (C+B Museum: zie
http://www.cubymusuemgrolloo.nl/).
Een week later hebben we een echt Cuby-weekend. Op vrijdagavond
beginnen we rustig met een feestje voor genodigden. Harry is 70
geworden en daar moet op gesproken worden. Hij ontvangt alsnog een
gouden plaat voor ‘Groeten uit Grolloo’. ’s Avonds hebben we de
eerste sessie van het gelijknamige bluesfestival .
Op zaterdag zien we elkaar in een ontroerende bijeenkomst in de
kerk van Anloo. Erkend fan Jan Roks heeft zijn Citroen Ds-vrienden
op een tour verleid ook Anloo aan te doen voor een imposante
tussenstop. We luisteren naar ontroerend mooie muziek van Flor
d’Luna, ragfijn gezongen liederen van Carla Koehoerst. Op de eerste
rij heb ik het kippenvel op de armen, maar later hoor ik dat ook
achter in de kerk de emotie toeslaat. Ralfh de Jongh laat horen dat
hij heel wat in Muskees mars heeft. De oude meester sluit hem met
een warm gebaar in de armen. En Tom de Ket laat met een aantal
hoofdrolspelers een voorproefje zien van de eerste Drentse
Bluesopera (komt dat zien in Gieten: http://www.dedrentsebluesopera.nl/).
Tussen de bedrijven door overhandigt de weduwe van Relus ter Beek
een cadeau en mag ik ook een paar woorden spreken. Natuurlijk
bedank ik Harry voor al zijn mooie muziek, waar ik als 15-jarig
jongetje al van genoot. Maar bovenal prijs ik hem, omat hij altijd
eerbied is blijven houden voor zijn roots: “hij won alle grote
muziekprijzen, hij gaf alle grote artiesten en politici een hand,
maar aan De Voorstreek in Grolloo wordt nog steeds met veel liefde
gesproken over ‘hun Harry’. Alle bewoners waren aanwezig bij de
opening van het museum en ze genoten. Dat verdient misschien nog
wel de grootste waardering”.
En dag later zie ik hem op grotere afstand: op een podium voor 2000
fans. Na een fascinerend optreden van John Mayall (78 jaar!), mag
Harry en friends ook nog even los. Ondersteund door een
fantastische band, inclusief een daverende Lohues wordt het een
legendarisch optreden. Ik krijg heel wat biertjes aangeboden, maar
ik sla ze af, ga snel op de foto met wat plaatselijke jeugd en
concentreer me dan weer op de prachtige muziek. ‘Window of my
eyes’, om kwart over twaalf in een volle feesttent. Gezongen door
de meester zelf, en natuurlijk in Grolloo. Op honderd meter van de
plek waar het allemaal begon. Kippenvel.
>>
gedicht geschreven door Egbert Hovenkamp
>> Laat een reactie achter op het
prikbord of reageer via evoosterhout@aenhunze.nl